Reflektor

Starsza wersja odbłyśnika, stosowana w Iżu-350 i w większości  Iży-49 wyprodukowanych do roku 1956.

Oprawa żarówki głównej posiadała styk dociskający żarówkę pozycyjną do odbłyśnika.

Oprawki żarówek. Żarówka głowna posiada kołnierz z trzema "fasolkami" służacymi do unieruchomienia jej w oprawce we właściwej pozycji. Przedstawione egzemplarze pochodzą z czasów świetności Iża-49. Wyraźnie widoczna jest data produkcji (kwiecień 55), wydrukowana na bańce żarówki głównej.

Wzór szkła był jednakowy dla obu typów reflektora. Charakterystyczny ząbek ustalał położenie odbłyśnika w dolnym najniższym punkcie czaszy lampy.

Nowsza wersja reflektora pojawiła się w roku 1956. Posiadała odbłyśnik, który był zintegrowany ze szkłem za pomocą zagiętych pazurków. Zastosowano w nim nowy typ oprawki. Żarówka również miała kołnierz (ten typ stosowany jest po dziś dzień w krajach byłego ZSRR), ale znikły otwory ustalające jej pozycję w oprawie.

BEPX (góra) - ten napis pomagał właściwie ustawić szkło w odbłyśniku.

Bagnetowa oprawa żarówki głównej.

Wnętrze klosza reflektora, nowego typu. Pojawiła się oprawa żarówki podświetlenia licznika. Należy nadmienić, że tylko Iże 49 posiadające reflektor nowego typu (niektóre z roku 1956 i wszystkie z 1957) były wyposażone w ten luksus. W starszym typie lampy przedniej, podświetlenie prędkościomierza realizowane było poprzez fasolkowaty otwór wykonany w odbłyśniku, tuż nad oprawką żarówki głównej.

foto © ManiekG

Made with Namu6